The Fall of THE Ivory Tower

It seems that he does not marry her because she is too smart. There should not have been such an unjustified phrase as ‘too smart’, for one surely cannot simply be ‘too smart’ without taking any conditions into comparison. But in this case it is not that she is ‘smarter’ than him. It is not […]

Read More The Fall of THE Ivory Tower

Tristesse d’Olympio

But we are human with heart and soul. How could our warm flesh get prevailed from cherishing the sun, and our beating heart from admiring the moon? Or our human’s nature is more beautiful than that of the nature out there? So ideally we should mindfully concentrate on only ourselves. I disagree. Suggested soundtrack: Tristesse […]

Read More Tristesse d’Olympio

Why is It So Wrong?

What catastrophe will it lead to? Why such moral standards are needed to set apart teacher and student, doctor and patient, artist and model, and so on so forth? It is the matter of nearness. Why aren’t teacher and assistant professor prohibited to each other? Why aren’t doctor and nurse? Artist and his peer? Heart […]

Read More Why is It So Wrong?

ร่วงหล่น

ในชั่วขณะของการร่วงหล่น เธอคิดอยากจะมีพลังอย่างยอดมนุษย์ กลับตัว แล้วเท้าแตะพื้นเบา ๆ ง่ายดายเช่นนั้น ปราศจากการแตกกระจาย และการแตกสลาย “ใคร ๆ ก็ร่วงหล่นกันทั้งนั้นแหละ” รวีพูด เหม่อมองข้ามขอบระเบียงออกไป “ใคร ๆ ก็เจ็บปวด” เธอหันมาสบตารชนีกร “แต่ถ้าร่วงลงจากตรงนี้ คงถึงตาย” หญิงสาวนัยน์ตาแพรวพราวราวแสงจันทร์ตกกระทบผิวน้ำ บอกกับเพื่อน “คงไม่ใช่แค่เจ็บปวด” รวียิ้ม “แต่ก็อาจจะคุ้ม” . “อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องแตกสลาย” ในชั่วขณะของการร่วงหล่น เธอคิดอยากจะมีพลังอย่างยอดมนุษย์ กลับตัว แล้วเท้าแตะพื้น ง่ายดายเช่นนั้น ปราศจากการแตกกระจาย และการแตกสลาย เพลงประกอบแนะนำ: เพลงประจำตัวของปิป้า โดยโจเอป เบพวิง (Pipa’s Theme by Joep Beving)

Read More ร่วงหล่น

Sometimes

It is normal for human being to go off the boundary of morality sometimes. To remind ourselves that we are a being with sensitive heart and incandescent feelings, things that society has long set rules to limit them. But leave it at the word ‘sometimes’, do not move closer to ‘always’. Otherwise we would shatter […]

Read More Sometimes

I Miss You

How could one say another words when one just misses someone? To poeticise this feeling; it must be seen artificial, because in one’s head and heart does the only voice shout, I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss you I miss […]

Read More I Miss You

Soliloquy on Award

Read 14:47 You know an artwork is not always good just because it received an award. Read 14:47 Even without an award, it is not always good just because those famous people agree that it is. Read 14:48 Or just because a thousand of people praise it. Read 14:49 And you know, chances that these thousand peoples flatter the […]

Read More Soliloquy on Award

Cliché

Now I know all the figurative languages great poets, novelists and songwriters of the world have used in their works to illustrate the real feelings an actual human being could experience. They are not overstated, not at all. I get it now how time stopped when someone left. I get it now how those blind […]

Read More Cliché

Darker

Aesthetics is just a term applied by nurtured people with social-constructed morality, not human beings whose heart and soul are burned by all kinds of fire that fuel the decadent movement. Wilde and Baudelaire would agree with me.

Read More Darker